LOGOPEDIA

Przygotowanie przed wywoływaniem głosek szeregu szumiącego („sz”, „ż”, „cz”, „dż”)

 

Ćwiczenia języka

  •         Dotykamy palcem lub łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je „zaczarowanym miejscem”, „parkingiem”, w którym język (krasnoludek, samochód)powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię,
  •         Wysuwanie języka do przodu (jak u lekarza), Wysuwanie szerokiego języka na zewnątrz jamy ustnej,
  •         Żucie brzegów języka zębami tronowymi (żeby rozciągnąć jego powierzchnię),
  •         Masaż języka – wysuwanie i cofanie języka przez lekko zwarte zęby,
  •         Unoszenie języka na górną wargę (język wąski, wydłużony, zęby widoczne),
  •         Unoszenie języka za górne zęby (język wąski)
  •         Cofanie języka za wałek dziąsłowy,
  •         kierowanie języka w kąciki ust (zęby widoczne),
  •         kląskanie językiem – naśladowanie odgłosu konia uderzającego kopytami o bruk,
  •         „liczenie ząbków” – dotykanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie, , raz w lewą stronę
  •         podczas szerokiego otwierania jamy ustnej,
  •         „mycie ząbków” – oblizywanie językiem górnych zębów po wewnętrznej stronie zamkniętych, a następnie otwartych ustach,
  •         „zaczarowany język” – przytrzymywanie przez kilka sekund czubka języka na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach,
  •         „krasnoludek zagląda do gardła” – cofanie języka w głąb jamy ustnej, zaczynając od górnych zębów, a kończąc na podniebieniu miękkim,
  •         Zlizywanie czubkiem języka z podniebienia np. nutelli (przy szeroko otwartych ustach),
  •         Ssanie czubkiem języka na podniebieniu małego pudrowego cukierka lub opłatka naśladowanie ssania pożywienia,
  •         Przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu rodzynek, pastylek pudrowych, cukierków z zagłębieniem w środku,
  •         „język malarzem” – język to pędzel, którego czubkiem dzieci mają naśladować malowanie różnych wzorów (kropek, kółek, linii, kwadratów, trójkątów). Moczenie „pędzla” w farbie oznacza dotykanie czubkiem języka wałka dziąsłowego. Płukanie „pędzla” to oblizywanie językiem dolnych dziąseł od wewnętrznej strony,
  •         „karuzela” – włóż język między wargi a dziąsła i zakręcić nim raz w prawą,
  •         „słoń” – dosięgnij językiem (jak słoń trąbą) do ostatniego zęba na górze i na dole, z prawej i lewej strony,
  •         „wahadełko” – kierowanie czubka języka w kąciki ust,
  •         „młotek” – wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa,
  •         Wysuwamy język na brodę, zwijamy w „łyżeczkę” i chowamy do buzi,
  •          „schodki” – czubek języka dotyka górnych jedynek, górnej wargi, a następnie nosa (buzia otwarta),
  •         Masaż podniebienia – język jest masażystą i masuje podniebienie od zębów w stronę gardła i z powrotem,
  •         Naśladowanie różnych zwierząt:

- „krokodyl” – szerokie otwieranie buzi, wysuwanie żuchwy do przodu, naśladowanie „kłapania paszczą”,

- „krowa” – naśladowanie przeżuwania trawy,

- „zły pies” – zagryzanie górnymi siekaczami dolnej wargi, udawanie warczenia psa,

- „wyjący pies” – naśladowanie wycia psa do księżyca (a-u, a-u),

- „konik” – kląskanie czubkiem języka o wałek dziąsłowy,

- „króliczek” – próby utrzymania kredki między górną wargą , a nosem,

- „kameleon” – jak najdłuższe wysuwanie języka i chowanie go do buzi,

- „żabka” – robienie z buzi dużego balonu, naciskanie lekko palcami na policzki, stopniowe wypuszczanie powietrza,

  •         Wydmuchiwanie powietrza poprzez język zwinięty z tzw. Rynienkę,
  •         Naśladowanie mlaskania,
  •         Śpiewnie znanych melodii na sylabach: la, lo, le, lu, ly.

 

 

Ćwiczenia warg

  •         Oblizywanie warg,
  •         „ryjek świnki” – wysuwanie zaokrąglonych warg do przodu (zęby widoczne),
  •         Rozchylanie warg jak przy uśmiechu,
  •         „całuski” – cmokanie ustami,
  •         „balonik” – nadymanie policzków, usta ściągnięte,
  •         „zmęczony konik” – parskanie wargami,
  •         „kto silniejszy?” – napinanie warg w pozycji rozciągniętej. Dwie osoby siedzące naprzeciw siebie trzymają ustami kartkę papieru i każdy ciągnie w swoją stronę,
  •         „wąsy” – wysuwanie warg jak przy wymawianiu „u”, położenie na górnej wardze słomki lub ołówka i próby jak najdłuższego utrzymania,
  •         „drzwi do domu” – buzia to domek dla krasnoludka, a wargi to drzwi do domku. Pokaż jak wargi ściągnięte do przodu , otwierają się i zamykają,
  •         „straż pożarna” – wyraźne wymawianie w parach: e o oraz a u,
  •         Wydawanie odgłosów:

- krowy – mu, mu

- kukułki – kuku, kuku

- sowy – hu, hu

- psa – hau, hau

- rybki – plum, plum

- pukania – puk, puk

- uderzania – buch, buch

- chodzenia – tupu, tupu

  •         „pyszczek rybki” – wysuwanie warg do przodu, a następnie naprzemienne ich zamykanie i otwieranie,
  •         „ryjek” – układanie warg w kształcie ryjka, a następnie ich rozsuwanie w uśmiechu
  •         Gra na trąbce z szerokim ustnikiem, flecie, harmonijce ustnej.

 

 

  • Data aktualizacji: 2020-06-21 15:05
  • |
  • Licznik odwiedzin: 292 512